Każdy człowiek, który przychodząc do Jezusa oddaje swoje życie Bogu dostaje od Boga nowe życie, nowe DNA, nową Tożsamość. W Liście do Efezjan 2:1-5 czytamy:
I wy byliście umarłymi na skutek waszych występków i grzechów, w których żyliście niegdyś według doczesnego sposobu tego świata, według sposobu Władcy mocarstwa powietrza, to jest ducha, który działa teraz w synach buntu. Pośród nich także my wszyscy niegdyś postępowaliśmy według żądz naszego ciała, spełniając zachcianki ciała i myśli zdrożnych. I byliśmy potomstwem z natury zasługującym na gniew, jak i wszyscy inni. A Bóg, będąc bogaty w miłosierdzie, przez wielką swą miłość, jaką nas umiłował, i to nas, umarłych na skutek występków, razem z Chrystusem przywrócił do życia. Łaską bowiem jesteście zbawieni.
Bóg razem z Chrystusem przywraca nas do życia i mimo, że zasługujemy na gniew, On zbawia nas dzięki swojej Łasce. Przyjmuje nas do swojej rodziny, adoptuje nas jako swoje dzieci. Na całym świecie każdego dnia ludzie walczą o swoją Tożsamość i robią wszystko, żeby mieć znaczenie. Wielu ludzi buduje swoje poczucie wartości poprzez: pracę, karierę, dobra materialne, przyjaciół, rodzinę, edukację, znajomości itd. Żadna z tych rzeczy nie jest zła, ale problem z nimi wszystkimi jest taki, ze poczucie naszej wartości wypływa z tego, co robimy. Nasza Tożsamość wynika z naszych działań.
Prawdziwa Tożsamość w Bogu
Bóg jednak tworząc człowieka nadał mu Tożsamość. On stworzył ludzi na Swój obraz i podobieństwo, jako swoje stworzenie, jako mężczyznę i kobietę, i postawił ich w Ogrodzie Eden. Ludzie nie musieli nic robić, aby udowodnić Bogu kim są, bo to On ich ukształtował z prochu Ziemi. Niestety w Księdze Rodzaju 3:1-5 czytamy, że w ogrodzie pojawił się wąż, który kusił pierwszych ludzi przekręcając Boże słowa i zapewniając, że na pewno nie umrą i że gdy tylko zjedzą owoc z drzewa Poznania Dobra i Zła, otworzą im się oczy i będą jak Bóg. W ten sposób została podważona ludzka Tożsamość. Wąż zasugerował Adamowi i Ewie, że muszą coś zrobić, aby stać się kimś ważnym, stać się jak Bóg. On, zabraniając im zrywania owocu z drzewa Poznania Dobra i Zła, nie chciał niczego przed nimi chować (mieli to na wyciągniecie ręki), ale ich chronić. Chronić przed grzechem i upadkiem. Zerwanie owocu równało się z nieposłuszeństwem przeciwko Bogu i upadkiem pierwszych ludzi i mimo, że Bóg nie ukarał ich śmiercią, ludzie w konsekwencji swojego czynu musieli opuścić Eden, a ich Tożsamość została zachwiana.
Jako Chrześcijanie wierzymy, że Jezus przyszedł na Świat jako drugi Adam, który wziął na siebie całą ludzką winę i grzech, i umarł za nas na Krzyżu po to, abyśmy mimo upadku, mogli dostąpić zbawienia i pojednania z Bogiem. Dlatego tez wierzymy, że w momencie, gdy człowiek poprzez wyznanie swoich grzechów i oddanie życia Jezusowi staje się Bożym dzieckiem i otrzymuje NOWĄ TOŻSAMOŚĆ.
Gdy oddajesz życie Bogu, twoja nowa tożsamość to: Dziecko Boże, Boży Uczeń, Boży Sługa i Boży Misjonarz.
